1944-1945: Στη Βόρεια Ιταλία, κατά τη φασιστο-ναζιστική κατοχή.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
Εξοχότατε!
Πρόεδρε!
Υψηλότατε!
Ό,τι είναι ακραίο, είναι καλό.
Πάμε, παιδιά!
Πού πας;
Κλάουντιο, το κασκόλ σου!
Κλάουντιο, παιδί μου!
Φύγε!
-Γεια σου, ΄Ετζιο. -Γεια σου, Λουίτζι.
Μας συγχωρείτε, αλλά εκτελούμε διαταγές.
-Προχωρήστε! -Κάτω τα χέρια σου!
Κουνηθείτε!
Αγαπητοί φίλοι, αν παντρευτούμε τις σεβαστές θυγατέρες μας...
θα ενώσουμε για πάντα τη μοίρα μας.
Εσείς, Πρόεδρε, θα παντρευτείτε την Τατιάνα...
τη θυγατέρα του Εξοχότατου.
Εγώ θα παντρευτώ τη Σούζ υ, τη θυγατέρα σας, Πρόεδρε.
Οι δύο θυγατέρες μου, η Ιλιάνα και η Τζουλιάνα...
θα παντρευτούν αντίστοιχα τον Εξοχότατο και τον αδελφό μου.
Οι προετοιμασίες έχουν ολοκληρωθεί.
΄Ολα είναι έτοιμα, μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Στο κατώφλι της εφηβείας, οι κόρες ανθούν...
μακριά από τη δυστυχία που καραδοκεί.
Ακούνε ραδιόφωνο, πίνου τσάι...
αλλά δε γνωρίζουν ότι θα χάσουν την ελευθερία τους.
Δε γνωρίζουν ότι η μπουρζουαζία...
δε δίστασε ποτέ να σκοτώσει τα παιδιά της.
Παιδιά, μπείτε σε σειρά! Γρήγορα!
Στοιχηθείτε! Γρήγορα!
-Πώς ονομάζ εται αυτός; -Κλάουντιο Τσικέτι.
-Πώς ονομάζ εσαι; -Φράνκο.
Το ήξερα θα τον είχατε υπόψη σας.
Τον πιάσαμε με τη βοήθεια ενός κοριτσιού.
Νόμιζ ε ότι πήγαινε ραντεβού, αλλά πιάστηκε στη φάκα!
-Πώς ονομάζ εσαι; -Σέρτζιο.
Δε θα έπρεπε να τους δούμε λίγο καλύτερα;
Γδυθείτε!
Ντυθείτε!
Κάντε στην άκρη! Αφήστε τους να περάσουν!
Ορίστε! Αυτός εδώ είναι ο Γκόμπι Λαμπέρτο.
Αυτός είναι ο Πόρο Κάρλο.
Κι αυτός είναι ο Κέσαρι Ουμπέρτο.
Κοιτάξτε τον! Κοιτάξτε τον, κύριοι!
Δεν περιαυτολογώ...
αλλά τον παρακολουθούσα 1 3 νύχτες, για να τον πιάσω!
Και δόξα τω Θεώ, τα κατάφερα!
Σκαρντόκι ΄Αντζ ελο. Τσικάλα Βάλτερ.
Μπερτέλι Ρομέο.
Αυτός λέγεται Τόνα Φερούτσο. Είναι από το Καστελφράνκο.
Από ανατρεπτική οικογένεια.
Πολύ ωραία!
Αυτός εκεί ο σγουρομάλλης, λέγεται Ορλάντο Τονίνο.
Εμένα θα μου πεις πώς τον λένε;
Δύο χρόνια, φίλοι μου! Δύο χρόνια τον περιμένω!
Σας παρακαλώ, Εξοχότατε, βοηθήστε με.
Ο πατέρας του ήταν δικαστής στην Αυλή της Ασίζης, όπως εγώ.
-Νότιος. Σωστά; -Μάλιστα, κύριε.
Μην περιμένεις να χάσεις την παρθενιά σου από μένα.
΄Οταν έρθει η ώρα, θα δούμε ποιος θα έχει αυτή την τιμή!
Ο Τονίνο, λοιπόν!
Εύα, έλα εσύ μαζί μου.
Γρήγορα! Και φρόντισε να φερθείς καλά.
Σας την έφερα, κύριοι.
΄Ελα, μη φοβάσαι. Κανείς δε θέλει να σου κάνει κακό.
Δείξε στους ευγενείς κυρίους τι κρύβεις από κάτω!
Μπράβο!
Κοιτάξτε πόσο όμορφη είναι!
Υπέροχος πισινός!
Δεν έχετε ξαναδεί πιο σφριγηλό πισινό!
Δύο βυζάκια, που ανασταίνουν ετοιμοθάνατο!
Εντάξει! Φέρτε μας άλλη!
Κυρία Καστέλι, η σειρά σας! Σας περιμένουν οι κύριοι!
Αλμπερτίνα!
Θεέ μου!
Κυρία!
Σας παρακαλώ! Αφήστε με να πάω σπίτι μου!
Λέγεται Αλμπερτίνα. Είναι κόρη ενός καθηγητή στη Μπολόνια.
Για να την πάρουμε από το κολέγιο...
έπρεπε να... ''πείσουμε'' δύο μοναχές.
Σίγουρα προτιμάς εμάς από τις μοναχές. ΄Ετσι, Αλμπερτίνα;
Δεν ξέρω ακόμα, κύριε.
Εντάξει! Γδύστε την!
Σταθείτε!
Κύριε, δεν το πρόσεξε κανείς. Είναι ωραίο κορίτσι...
Κυρία Καστέλι, πάρτε την από ΄δώ!
Σε προειδοποιώ! Αν με κάνεις ρεζίλι, την έβαψες!
Πρόσεξε, γιατί σε ξέρω καλά.
Κλαίει, επειδή περιμέναμε να βγει με τη μητέρα της.
Κι η ηλίθια η μητέρα της, για να την προστατέψει...
έπεσε στο ποτάμι και πνίγηκε!
Μπροστά σ΄ αυτό εδώ το αγγελούδι!
Τα αγόρια ήταν εννέα και τώρα είναι οκτώ.
Τώρα που είπα ''οκτώ'', ξέρετε ποια είναι η διαφορά...
ανάμεσα στην ''ώρα'', στο ''οκτάωρο'' και την ''οικογένεια'';
΄Οχι, βέβαια! Πείτε μας! ΄Εχουμε αγωνία να μάθουμε.
Η ''ώρα'' είναι μία. Το ''οκτάωρο'' είναι οκτώ ώρες!
-Και η ''οικογένεια''; -Μια χαρά, ευχαριστώ.
-Καλημέρα! -Καλώς ήρθατε! Περάστε!
΄Ολα είναι έτοιμα, όπως ζητήσατε.
Αδύναμα, αιχμάλωτα πλάσματα...
ο προορισμός σας είναι να μας ικανοποιείτε.
Ελπίζω να μην περιμένετε να βρείτε εδώ...
τη γελοία ελευθερία, που γνωρίσατε στον έξω κόσμο.
Είστε έξω από τα πλαίσια κάθε τι νόμιμου.
Κανείς σ΄ αυτή τη γη, δεν ξέρει ότι βρίσκεστε εδώ.
Για όλο τον υπόλοιπο κόσμο, είστε νεκροί.
Αυτοί είναι οι νόμοι, που θα καθορίζουν τη ζωή σας.
Στις 6 ακριβώς, θα συγκεντρώνεστε στην Αίθουσα των Οργίων...
όπου οι Αφηγήτριές μας, με τη σειρά...
θα μας αφηγούνται ιστορίες, κάθε μία με ξεχωριστό θέμα.
Οι φίλοι μας μπορούν να διακόπτουν την αφήγηση...
όποτε και όσες φορές επιθυμούν.
Στόχος αυτών των αφηγήσεων είναι η διέγερση της φαντασίας
και οποιαδήποτε φαντασίωση μπορεί να πραγματοποιείται.
Μετά το δείπνο, οι κύριοι θα συμμετέχουν στους εορτασμούς
που αποκαλούνται ''΄Οργια''.
Το σαλόνι και τα άλλα δωμάτια είναι καταλλήλως θερμαινόμενα.
Οι συμμετέχοντες θα ντύνονται ανάλογα με την περίσταση...
και θα κάθονται στο πάτωμα, όπως ακριβώς και τα ζώα...
θα αναμιγνύονται και θα ενδίδουν σε συνουσίες...
αιμομικτικές, μοιχικές, σοδομαζοχιστικές.
Αυτό θα είναι το ημερήσιο πρόγραμμα.
Να φύγουν οι υπηρέτες! Διώξτε τους!
΄Οποιος άνδρας συλληφθεί επ΄ αυτοφόρω με μια γυναίκα...
θα τιμωρείται με ακρωτηριασμό.
Ακόμη και η παραμικρή θρησκευτική πράξη...
από τα υποκείμενα...
θα τιμωρείται με θάνατο.
Φύγετε! Πηγαίνετέ τους μέσα!
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΕΛΑΣ
Γεννήθηκα σ΄ ένα κολέγιο...
όπου η μητέρα μου εργαζ όταν ως υπηρέτρια.
Μια μέρα, η αδελφή μου με ρώτησε...
αν γνώριζα τον καθηγητή Τζ εντίλε.
"Όχι", απάντησα. "Κοίταξε έξω", μου είπε, "Σε περιμένει!"
''Θέλει να σου δείξει, αυτό που έδειξε και σε μένα.''
''Μη το σκάσεις! Αν είσαι καλή, θα σε πληρώσει καλά...''
Χωρίς να το σκεφτώ δεύτερη φορά, έτρεξα στον καθηγητή Τζ εντίλε.
Με σταμάτησε και με ρώτησε: "Για πού το ΄βαλες;"
"Να τακτοποιήσω τις καρέκλες, καθηγητά!"
"Θα τις φτιάξει η αδελφή σου. Έλα κοντά μου."
"Θέλω να σου δείξω κάτι, που δεν έχεις ξαναδεί ποτέ!"
Τον ακολούθησα, μπήκαμε σ΄ ένα δωμάτιο και έκλεισε την πόρτα.
Έβγαλε το τεράστιο πέος του.
"Πες μου", με ρώτησε, ενώ αυνανιζ όταν...
"Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;"
''Το έδειξα στην αδελφή σου, σε όλες τις συνομήλικές σου!''
''Βάλε ένα χεράκι, βοήθησέ με να βγάλω το συσσωρευμένο σπέρμα!''
''Θα το κάνω να τιναχτεί στο πρόσωπό σου!''
''Αυτό είναι το μοναδικό μου πάθος, μικρή μου.''
''Τώρα θα το δεις!''
Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα ένα λευκό υγρό...
που μ΄ έκανε μούσκεμα όλη, απ΄ την κορφή ως τα νύχια!
΄Ενα λεπτό, κυρία Βακάρι!
Είναι σημαντικό να μην παραλείπετε τις λεπτομέρειες.
Διαφορετικά, οι ιστορίες σας δεν μπορούν να μας διεγείρουν.
Κύριέ μου!
Γνωρίζω ότι δεν πρέπει να παραλείπω καμία λεπτομέρεια.
Αντιθέτως, πρέπει να επιτείνω και την παραμικρή λεπτομέρεια...
που μπορεί να διαφωτίσει την προσωπικότητά σας...
ή να διεγείρει κάποιο πάθος σας!
Δε νομίζω, όμως, ότι παρέλειψα κάτι τώρα.
Για παράδειγμα, δεν περιγράψατε το μέγεθος του πέους!
Δεν άκουσα τίποτα για το είδος της εκσπερμάτωσης.
Δεν ξέρω αν σας ανάγκασε να χαϊδέψετε τα γεννητικά του όργανα.
Θα ήθελα περισσότερη σαφήνεια, αγαπητή κυρία Βακάρι.
Σας ζητώ συγγνώμη. Στο εξής, θα λέω όλες τις λεπτομέρειες.
-Μπορώ να συνεχίσω; -΄Ενα λεπτό!
΄Ενα λεπτό, κύριοι!
Είναι η κατάλληλη στιγμή να ευχαριστηθεί το ''παλούκι'' μου!
Δεν είχε περάσει πολύς καιρός απ΄όταν έκλεισα τα 7 μου χρόνια
και μια μέρα, συνόδευσα μια φίλη μου στον καθηγητή.
Τον βρήκα μέσα στο δωμάτιό του, μαζί μ΄ ένα συνάδελφό του.
Οι δύο άντρες με κοίταξαν και είπε ο ένας στον άλλον:
''Γκοφρέντο, δε σου είπα ότι είναι πολύ όμορφη;''
''Ναι, είχες απόλυτο δίκιο! Είναι κούκλα, αληθινό κόσμημα!''
΄Ετσι είπε ο Γκοφρέντο, με πήρε στα γονατά του...
και μου έδωσε ένα φίλί.
-''Πόσων ετών είσαι, μικρή;'' -''Επτά, κύριε καθηγητά.''
''Γαμώτο! Είσαι 50 χρόνια πιο μικρή από μένα!''...
είπε ο κύριος καθηγητής και με φίλησε πάλι.
Στο μεταξύ, ο άλλος ετοίμαζ ε ένα παράξενο σιρόπι.
Με πίεσαν να το πιω και είπαν ότι μ΄ αυτό θα έκανα πιπί.
''Το μόνο που θέλουμε από σένα, μικρή μου'', μου είπε...
''είναι να ουρήσεις και θα το κάνεις μόνο μαζί μου!''
''Εδώ, στο δωμάτιό μου!''
Προχώρα!
Γονάτισε! Κάτω!
Εξοχότατε, θέλω παραδειγματική τιμωρία γι΄αυτόν τον άθλιο!
Είμαστε στη διάθεσή σας.
΄Οχι μόνο δεν είναι ικανός για τίποτα...
αλλά είχε και το θράσος να τραβηχτεί!
Διαλέξτε κάποιον άλλον... έναν από τους δικούς μας.
΄Οχι, ευχαριστώ.
Θα πάρει πολύ χρόνο, για να ικανοποιηθώ τώρα.
Και όμως, πριν από λίγο, ήμουν πολύ κοντά στην ηδονή.
Ξέρετε τι γίνεται, όταν μένει ανικοποίητη μια επιθυμία μας;
Το μόνο που σας ζητάω...
είναι μια παραδειγματική τιμωρία σ΄ αυτό το κάθαρμα!
Κύριέ μου, είμαι έτοιμη να σας ικανοποιήσω εγώ.
Σε μένα, δε χρειάζ εται να διδάξετε τίποτα.
΄Οχι, αφήστε το καλύτερα.
Πρέπει να ξέρετε ότι είναι χίλιάδες οι περιπτώσεις...
που ο πρωκτός μιας γυναίκας δεν είναι επιθυμητός.
Θα περιμένω... Ας συνεχίσει η κυρία Βακάρι.
Φρόντισε να ουρώ σε τέτοια θέση...
για να καταπιεί τα ούρα μου, μέχρι τελευταίας σταγόνας!
Ταυτόχρονα, το πέος του κυριευμένο από τη νίκη του...
έχυσε πάνω μου δάκρυα από αίμα!
Εκείνη τη στιγμή, ο καθηγητής πρέπει να αντίλήφθηκε...
ότι το είδωλό του δεν του ενέπνεε πλέον...
εκείνο τον έντονο θρησκευτικό ζήλο που του ενέπνεε πριν.
΄Ετσι, χωρίς πολλά λόγια...
έχωσε στην τσέπη της ποδιάς μου δέκα λιρέτες...
και μ΄ έδιωξε από το δωμάτιο.
Θεέ μου! Αυτό το αγόρι δεν έχει ιδέα από αυνανισμό!
Χρειάζ εται επειγόντως μαθήματα!
Θα έλεγε κανείς ότι δεν έχει ξαναδεί ποτέ ανδρικό ''όργανο''.
Κύριοι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία...
ότι η κυρία Βακάρι, μέσα σε δύο εβδομάδες...
θα τις κάνει πρώτης τάξεως πουτάνες!
Δεν υπάρχει τίποτα πιο μεταδοτικό από το κακό.
Εξοχότατε, κάνατε ένα λάθος.
Κάποιοι δεν μπορούν να κάνουν το κακό...
αν δεν τους ωθεί το πάθος του.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντα δυστυχείς...
και κάθε πρωί μετανιώνουν για ό,τι έκαναν το προηγούμενο βράδυ.
Ουμπέρτο! Φράνκο! Για κοιτάξτε εδώ!
Πώς σας φαίνεται;
Αγόρια, κοιτάξτε!
Ρινάλντο, κοίταξε σε παρακαλώ!
Κοίτα καλά!
Ωραίο!
Κλάουντιο, Μπρούνο! Κοιτάξτε κι εσείς.
Κοιτάξτε!
Εφίζιο, κι εμένα! ΄Ελα!
Τζουλιάνα, Εύα, Ντόρις, Ρενάτα και οι άλλες!
Σηκωθείτε!
Κουνηθείτε!
Οι κύριοι είναι δυσαρεστημένοι από σας!
Το πρώτο που πρέπει να μάθετε...
είναι πώς να τον πιάνετε με το χέρι.
Εσύ, έλα ΄δώ!
΄Αντε!
Κάν΄ το!
Πάνω-κάτω!
Σφίξ΄ τον καλά!
Με το άλλο χέρι, χάιδευέ τον από κάτω!
Πουτάνα! Κοίτα πώς γίνεται!
΄Ετσι, και τα κορίτσια από εννέα, έγιναν οκτώ.
Τώρα που είπα ''οκτώ'', θυμήθηκα μια ιστορία.
Κάποιος είχε ένα φίλο που τον έλεγαν Εξοκτώ.
΄Ενα βράδυ, επιστρέφοντας κι οι δύο στο σκοτάδι, χάθηκαν.
Τότε, ο δικός μας άρχισε να ψάχνει το φίλο του.
Καθώς έψαχνε, του φάνηκε πως είδε κάτι στο σκοτάδι.
Χαρούμενος, επειδή πίστευε ότι είχε βρει το φίλο του Εξοκτώ...
φώναξε: ''Εξ-οκτώ;''
Και μια φωνή απάντησε: ''Σαράντα οκτώ!''
Μουσική! Η κυρία Βακάρι θα μας πει μια άλλη ιστορία!
Κάτι να μας διεγείρει, για να ''πολεμήσουμε''!
Λοιπόν, κύριοι!
΄Ημουν 9 ετών, όταν η αδελφή μου με πήγε στο Μίλάνο...
στο σπίτι της κυρίας Καλτσέτι.
Αφού μ΄ εξέτασε καλά, με ρώτησε αν ήθελα να δουλέψω για κείνη.
''Ασφαλώς!'', απάντησα, ''Κάνω τα πάντα, αρκεί να πληρώνομαι!''
Μισή ώρα αργότερα, έπιασα υπηρεσία.
Εμφανίστηκε ένας κοτσονάτος κύριος που με τσέκαρε από πάνω ως κάτω.
Τον έλεγαν Βακάρι.
Κλείστηκαμε στο δωμάτιο και του έδειξα το μουνάκι μου...
που θεωρούσα ότι ήταν πολύτιμο!
Τον είδα να κλείνει τα μάτια και να λέει:
''΄Ελεος, μικρή μου! Ούτε κατά διάνοια!''
''Δεν ενδιαφέρομαι καθόλου για τον κόλπο σου!''
''Σκέπασέ το, σε παρακαλώ!''
Με σκέπασε και μ΄ έβαλε να ξαπλώσω στο κρεβάτι.
Είπε: ''Τα πουτανάκια, μόνο το μουνί τους ξέρουν να δείχνουν''
''Τώρα πρέπει να συνέλθω από αυτό το αηδιαστικό θέαμα!''
΄Επειτα, με τύλιξε ολόκληρη με ένα σεντόνι...
από την κορφή ως τα νύχια, σαν μια μούμια.
΄Αφησε ακάλυπτο μόνο τον κώλο μου.
Πρώτα, τον χάιδεψε τρυφερά...
έπειτα ανοιγόκλεισε τα κωλομέρια μου...
και άρχισε να το γλείφει αχόρταγα!
΄Επειτα, έπιασε το πέος του και τον έβαλε στον πρωκτό μου.
Οι κινήσεις του γίνονταν όλο και πιο γρήγορες...
μέχρι που χάθηκε όλος μέσα μου!
''Τι ωραίο κωλαράκι! Τώρα θα το μουσκέψω!''...
είπε τρεις-τέσσερις φορές.
Δεν τον ξαναείδα ποτέ.
Κυρία Βακάρι, αυτός ο πρώτος σας πελάτης...
είχε μια άποψη για τις γυναίκες, με την οποία εμείς δε συμφωνούμε.
Ο σεβασμός που αρμόζ ει σ΄ αυτόν εδώ το ''ναό''...
είναι σίγουρα πιο φλογερός από κάθε άλλον.
Είναι ένα θέμα προς συζήτηση που προτείνω στην παρέα μας.
Με ποιο τρόπο μπορούμε να καθορίσουμε...
αν προτιμάμε ένα αγόρι ή ένα κορίτσι;
Ο μόνος τρόπος είναι ο αυνανισμός...
διαφόρων σημείων του σώματος.
Προτείνω να πάρουμε τ΄ αγόρια, για τα οποία αμφιβάλλουμε...
να τους οδηγήσουμε αμέσως στην τελευταία αίθουσα...
για να το διαπιστώσουμε!
Παρατηρώντας, με το ίδιο πάθος και απάθεια...
τη Βακάρι και τον Γκουίντο να αυνανίζουν...
δύο κορμιά που μας ανήκουν...
κάνουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σκέψεις.
Μπορείτε να μας πείτε αυτές τις σκέψεις σας, αγαπητέ Δούκα;
Εμείς οι φασίστες, είμαστε οι μόνοι αληθινοί αναρχικοί.
Φυσικά, όταν πάρουμε εμείς την εξουσία του κράτους...
η μόνη αληθινή αναρχία, θα είναι αυτή της εξουσίας.
Κοιτάξτε σε τι ποταπές χειρονομίες επιδίδονται...
μοιάζ ει με τη γλώσσα των κωφάλαλων...
με ένα κώδικα, που κανείς μας δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει.
Δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Γι΄ αυτό και η επίλογή μας είναι κατηγορηματική!
Πρέπει να περιορίσουμε την ηδονή μας...
σε μία μόνο χειρονομία.
Ζήτω! ΄Εχυσε! ΄Εγινε άντρας!
Πολύ ωραία!
Ο μικρός μας Σέρτζιο, μας τίμησε!
Κι αυτή είναι μια γυναίκα.
Φτιάξαμε το πρώτο μας ζ ευγάρι.
Μπράβο Σέρτζιο! Απέδειξες ότι είσαι άντρας!
Αυτή είναι το βραβείο σου.
Κουνηθείτε!
Ωραία! Αναγνωρίζοντας τις καλές προθέσεις των κυρίων...
που σας παραχωρούν ένα τόσο μεγάλο προνόμιο...
θα τελέσουμε μεγαλοπρεπώς το γάμο σας.
Τι ωραίο μπουτάκι!
Τι πουτάνα!
Φύγετε εσείς από ΄δώ, μαλακισμένες!
Αγαπητοί μου, συνεχίζουμε την τελετή.
Σέρτζιο, δέχεσαι τη Ρενάτα για σύζ υγό σου;
Ναι, δέχομαι.
Ρενάτα, δέχεσαι τον Σέρτζιο για σύζ υγό σου;
Ναι, δέχομαι.
Ωραία! Σας ονομάζω συζ ύγους.
Φύγετε όλοι σας!
Εξαφανιστείτε!
Να μείνουν μόνο οι νεόνυμφοι!
Ελάτε! Νιόπαντροι δεν είστε;
Είστε ελεύθεροι να εκφράσετε τα συναισθήματά σας.
Κάτω!
΄Αντε!
Ξεκίνα, ηλίθιε!
΄Οχι! Αυτό το άνθος είναι δικό μας!
Η αρχή κάθε μεγαλείου σTη γη...
είναι βουτηγμένη στο αίμα.
Επίσης, φίλοι μου, αν δε με απατά η μνήμη μου...
''Χωρίς αιματοχυσία, συγχώρεση δεν υπάρχει''.
Μπωντλαίρ.
Λυπάμαι, Εξοχότατε, δεν είναι του Μπωντλαίρ αυτή η φράση.
Είναι το Νίτσε, από τη ''Γενεαλογία της Ηθικής''.
΄Οχι, δεν είναι του Μπωντλαίρ, ούτε του Νίτσε...
ούτε του Αποστόλου Παύλου, από την ''Επιστολή προς Ρωμαίους''.
Είναι του ντανταϊσμού.
Θεσπέσιο πλάσμα, θέλεις το βρόμικο σόβρακό μου;
Το παλιό μου σόβρακο! Τι ασύγκριτη φινέτσα!
Διακρίνετε την ευαισθησία μου για την αξία των πραγμάτων;
΄Ακουσέ με, άγγελέ μου...
η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να σε ικανοποιήσω.
Ξέρεις ότι σέβομαι όλα τα γούστα και τα καπρίτσια.
΄Οσο μπαρόκ κι αν είναι, θεωρώ ότι είναι αξιοσέβαστα.
Ακόμα και τα πιο περίεργα πάθη...
προέρχονται από τη βασική αρχή της φινέτσας.
Ναι, γέροι κωλομπαράδες! Είναι θέμα φινέτσας!
Μια μέρα, η μαντάμ του μπουρδέλου...
με έστείλε στο σπίτι ενός άλλου λάγνου κυρίου.
Με υποδέχτηκε σε μια αίθουσα, με ένα υπέροχο κινέζικο χαλί.
Αφού μου είπε να γδυθώ...
με διέταξε να γονατίσω στα τέσσερα, σαν ζώο!
΄Επειτα, αφού με χάιδεψε δυο-τρεις φορές στο κεφάλι...
είπε: ''Θέλω να δω αν είσαι γρήγορη, όσο οι σκύλοι μου!''
Πέταξε δύο ψητά κάστανα στο πάτωμα...
και μου είπε, σαν να ήμουν σκύλα: ''Τρέξε να τα πιάσεις!''
Τότε σκέφτηκα, ότι έπρεπε να παίξω το παιχνίδι του.
΄Εχεις ωραία ματάκια για να βλέπεις.
Κοίτα, λοιπόν, αυτό!
Κατούρησε!
''Βρομιάρα, πρόστυχη πουτάνα!'', φώναξε και με πλησίασε...
και έχυσε στην πλάτη μου!
΄Ετσι, τελείωσε το επεισόδιο.
Ο άντρας έφυγε, εγώ σηκώθηκα...
και βρήκα 25.000 λιρέτες στο παλτό μου.
Φάτε!
Μπράβο!
Εμπρός, φάε!
΄Ετσι μπράβο, φάε!
Ελάτε, φάτε!
Φάε κι εσύ!
Τρώγε, τρώγε!
Πειστήκατε τώρα, Εξοχότατε;
΄Οταν βλέπω τους άλλους να εξευτελίζονται, χαίρομαι!
΄Ετσι, επιβεβαιώνω ότι σωστά επιθυμώ να είμαι αυτός που είμαι
παρά το απόβρασμα του λαού!
΄Οταν οι άνθρωποι είναι ίσοι, χωρίς αυτή τη διαφορά...
δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχία.
Δηλαδή, δε θα βοηθούσατε ποτέ τους δυστυχείς;
Καμία ηδονή στον κόσμο δεν κολακεύει τις αισθήσεις...
περισσότερο από το κοινωνικό προνόμιο.
΄Ελα εδώ! Φάε!
Φάε!
΄Ηρθε, επιτέλους, η στιγμή...
να σας μίλήσω για το πάθος του Υπουργού Μισιρόλι.
Πήγα στο σπίτι του Υπουργού, γύρω στις δέκα το πρωί.
Μόλις μπήκα, όλες οι πόρτες έκλεισαν πίσω μου.
''Τι γυρεύεις εδώ, σκύλα;''...
μου είπε οργισμένος ο Υπουργός.
''Ποιος σου έδωσε την άδεια να μ΄ ενοχλήσεις;''
Δε με είχε προειδοποιήσει κανείς γι΄ αυτό που θα μου συνεβαινε.
Καταλαβαίνετε, κύριοι, ότι τρόμαξα από την υποδοχή του.
Εύα!
Δεν αντέχω άλλο.
''Θα πεθάνεις!'', μου είπε.
΄Εσκισε τα ρούχα μου, τα έκανε κομμάτια...
κι αυτό που με τρομοκράτησε περισσότερο...
είναι ότι τα πέταξε στη φωτιά.
Ο Υπουργός, που δε με είχε ξαναδεί ποτέ...
με πλησίασε, άρχισε να με βρίζ ει και να με χαϊδεύει.
Μετά, σχεδόν ημιαναίσθητος...
έπεσε πάνω σε μια πολυθρόνα...
και έχυσε...
εκτοξεύοντας το σπέρμα του πάνω στα καμμένα ρούχα μου.
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΚΟΠΡΑΝΩΝ
Επιτρέψτε μου να σας προτείνω κάτι.
Κυρία Μάτζι, δεν νομίζ ετε ότι πριν αρχίσετε την αφήγησή σας...
πρέπει να μας δείξετε το καλύτερο σημείο σας;
Ασφαλώς! Πολύ ευχαρίστως!
Σας το έλεγα, φίλοι μου!
΄Ενας τόσο εξαίρετος πισινός άξιζ ε την προσοχή σας!
Σας εγγυώμαι ότι ελάχιστοι πισινοί είναι καλύτεροι!
Ευχαριστώ, κύριοι! Είστε πολύ ευγενικοί.
Είμαστε απολύτως ικανοποιημένοι. Κυρία Μάτζι, ξεκινήστε!
Αφού οι κύριοι εκτίμησαν αυτό...
που κι εγώ θεωρώ το καλύτερο σημείο του σώματός μου...
θα προσπαθήσω με τις ιστορίες που θα σας αφηγηθώ...
να μείνω σ΄ αυτό το συγκεκριμένο θέμα.
Είμαι βέβαιη, ότι αυτή η ιστορία θ΄ αρέσει πολύ στον Πρόεδρο...
επειδή αναφέρεται σ΄ ένα πάθος, που τον χαρακτηρίζ ει.
Ελπίζω να μην αφηγηθείτε όλες τις διαστροφές μου...
μπροστά σ΄ αυτά τα αθώα παιδιά!
Αρκετά! Ανυπομονώ ν΄ ακούσω την κυρία Μάρτζι!
Δε θα σας μίλήσω για τις εμπειρίες των παιδικών μου χρόνων...
τα χρόνια που αφιέρωσα για να προικίσω το κορμί μου...
με τη δεξιότητα να ικανοποιώ τις πιο διεστραμμένες επιθυμίες.
΄Ετσι, έγινα ειδική σ΄ αυτή τη δύσκολη τέχνη...
και η φήμη μου διαδόθηκε σ΄ ολόκληρη την Ιταλία.
Οι πελάτες μου ήταν κυρίως διακεκριμένες προσωπικότητες...
και σε όλους έδινα τον καλύτερό μου εαυτό.
Θα ξεκινήσω με μια παράξενη ιστορία της ζωής μου.
Η κυρία ΄Εβολα, η μεσήλικη μαντάμ για την οποία δούλευα...
με έστείλε μια μέρα στο σπίτι ενός πελάτη...
αφού πρώτα μου έδωσε να φάω ένα καθαρτικό γεύμα.
Φτάνοντας στον πελάτη μου, ένα γέρο αστυνομικό...
μου ζήτησε να γδυθώ και μετά με τύλιξε με μια πάνα.
Συνηθισμένη σε τέτοια βίτσια, ξάπλωσα στο κρεβάτι...
και τέθηκα στη διάθεσή του.
Λίγο αργότερα, άρχισαν να γουργουρίζουν τα έντερά μου
και ο άντρας με διέταξε να αφοδεύσω μπροστά του.
Και το έκανα, χωρίς ντροπή!
΄Επειτα, μου είπε να βάλω τα δάχτυλά μου στα κόπρανα...
και να τον ταϊσω σαν μωρό!
΄Ολα έγιναν, έτσι όπως ζήτησε.
Ο άντρας, τα καταβρόχθιζ ε κλαίγοντας σαν μωρό...
και εκσπερμάτωσε στην πάνα του.
΄Ηξερα κάποιον με ανάλογες ιδιαιτερότητες.
Περιμένουμε καλύτερες ιστορίες από σας!
-Το γνωρίζ ετε! -Ασφαλώς!
Η ιστορία που θα σας πω τώρα, διαδραματίσθηκε στη Βερόνα.
Μου είπαν ότι ο πελάτης που με περίμενε στο ξενοδοχείο...
ήταν ένας ηλικιωμένος ευγενής, ξακουστός για τις διαστροφές του.
΄Οπως καταλαβαίνετε, είχα ανάψει από την περιέργεια.
Εκείνο το βράδυ, όμως, η μάνα μου ήταν πιο ανυπόφορη από κάθε φορά.
Με ικέτευε κλαίγοντας να μην πάω, ν΄ αλλάξω τρόπο ζωής...
Και λοιπόν;
Δεν μπόρεσα ν΄ αντισταθώ στον πειρασμό και τη σκότωσα.
΄Ηταν το μόνο που μπορούσατε να κάνετε!
Αυτό που σας περίμενε στο ξενοδοχείο...
ήταν πιο δυνατό και άξιζ ε να κάνετε μια θυσία.
Είναι τρελό να λέει κάποιος ότι οφείλει κάτι στη μητέρα του.
Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες επειδή κάποιος την ικανοποίησε;
Αυτό και μόνο είναι αρκετό ως ανταμοιβή για κείνη.
Πριν από καιρό, με καταράστηκαν κι εμένα με μια μάνα...
που μου προκαλούσε τα ίδια συναισθήματα που νιώσατε κι εσείς.
Με την πρώτη ευκαιρία, την έστείλα στον άλλο κόσμο.
Δε γνώρισα ποτέ μεγαλύτερη ικανοποίηση στη ζωή μου...
από τη στιγμή που την είδα να κλείνει τα μάτια της.
Τι συμβαίνει; Γιατί κλαίει η μικρή;
Θα σας εξηγήσω εγώ γιατί.
Αυτά που λέτε της θύμισαν τη μητέρα της.
Θυμάστε; Πέθανε, όταν προσπάθησε να την προστατέψει.
Αυτό είναι εκπληκτικό! Για τη μαμά σου κλαις, μικρή μου;
΄Ελα εδώ, να σε παρηγορήσω.
΄Ελα εδώ, μικρούλα μου.
΄Ελα, μικρούλα μου, στην αγκαλιά του μπαμπά...
για να σε νανουρίσει...
Δεν ξέρεις τι ευκαιρία μου προσφέρεις, μικρή μου!
Η ιστορία της κυρίας Μάτζι αξίζ ει άμεση αναπαράσταση.
Κύριε!
Σας ικετεύω, σεβαστείτε τον πόνο μου!
Η μητέρα μου πέθανε για μένα και δε θα την ξαναδώ ποτέ.
Γδύστε την αμέσως!
Σκοτώστε με! Ας με λυπηθεί ο Θεός!
Σκοτώστε με, πριν με ατιμάσετε!
Αυτό το ουρλιαχτό είναι ό,τι πιο ερεθιστικό έχω ακούσει!
Σκοτώστε με! Απελευθερώστε με απ΄ αυτό το μαρτύριο!
Την ακούσατε όλοι! Η μικρή επικαλέστηκε το Θεό!
Εξοχότατε, σημειώστε την στον Ποινικό Κατάλογο.
Πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά!
Ναι, τιμωρήστε με! Σκοτώστε με, για να πάω κοντά στη μητέρα μου!
Μη βιάζ εσαι! Εμείς ξέρουμε ποια τιμωρία σου αξίζ ει.
Θα διακορευθείς όταν έρθει η ώρα!
Μην περιμένεις να σε λυπηθώ επειδή κλαις.
Τα δάκρυά σου με κάνουν ακόμα πιο αδίστακτο!
΄Ελα, μικρή μου! Είναι έτοιμο!
΄Ελα γονατιστή!
΄Ελα, λοιπόν! Φάε!
Πάρε το κουταλάκι.
Τρώγε!
Φάτο!
Φάε κι άλλο!
Είναι ανυπόφορη!
Η ανόητη κάνει τόση φασαρία μπροστά σε τέτοια λιχουδιά!
΄Ενας φίλος από τη Φεράρα μου είχε γράψει...
ότι τα κόπρανα που έτρωγε καθημερινά...
έπρεπε να προέρχονται από γριά ζητιάνα για να είναι πιο νόστιμα!
Του βρήκα μια γριά 7 0 ετών!
Η χαλασμένη τροφή προκαλεί μια εξαιρετική διάρροια!
Την υποχρέωσε να τρώει γρήγορα, σε διάφορες ώρες...
ενώ είχε ήδη αρχίσει η πέψη της!
Αυτό πρέπει να το δοκιμάσουμε το συντομότερο!
Αγαπητέ Πρόεδρε!
Ανυπομονώ να μάθω πώς γνωρίσατε την κυρία Μάτζι.
Περιμένετε! Θα σας το αφηγηθεί η ίδια!
Μετά το γάμο του Εξοχότατου με τον Σέρτζιο...
θα έχετε την ευκαιρία να διασκεδάσετε εις βάρος μου.
Η σημερινή ιστορία απαιτεί αναθεώρηση των κανονισμών.
Αν θέλουμε να απολαύσουμε στο έπακρο...
τη διαμονή μας, ανάμεσα σ΄ αυτούς τους τοίχους...
θα πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποιους κανονισμούς μας.
Για παράδειγμα, πρέπει να τοποθετήσουμε δοχεία...
για να συλλέγουμε τα κόπρανα των φίλοξενουμένων μας.
Κάποιος από μας είπε να μην πηγαίνει τίποτα χαμένο.
Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα της κυρίας Μάτζι...
για να γίνει πραγματικότητα το όνειρο του Προέδρου μας.
-Καλημέρα, κυρία Καστέλι. -Καλημέρα, Πρόεδρε.
Με συγχωρείτε. Σ΄ ένα λεπτό, θα είμαστε έτοιμες.
Παρακαλώ, συνεχίστε. ΄Ηθελα μόνο να βεβαιωθώ.
Γρήγορα, τα δοχεία της νύχτας!
Κι εσείς, κουνηθείτε!
-Ξέρεις τους κανονισμούς; -Μάλιστα, αλλά...
Πώς ονομάζ εσαι;
Δεν άντεξα, μ΄ αυτές τις αηδίες που μας δίνουν να τρώμε.
-Πώς σε λένε; -Τη λένε Ντόρις, Πρόεδρε!
Είναι μία από τις πιο ανυπάκουες!
Συνεπώς, θα κάνει παρέα με όσους έχουν καταχωρηθεί σ΄αυτή τη λίστα.
-Ποιανού είναι αυτά; -Δικά μου. Τα θέλετε;
΄Ετσι υπακούς στους κανονισμούς, αναιδέστατε;
Δείξτε μου τον πρωκτό αυτού του αγοριού.
Είχες και το θράσος να σκουπιστείς!
Θα έχεις αυτό που σου αξίζ ει!
Κύριε Πρόεδρε, είμαστε έτοιμοι.
Με συγχωρείτε, αλλά για να ετοιμάσω αυτόν τον νεαρό...
δεν πρόλαβα να επιβλέψω αυτούς τους μασκαράδες!
Οι κύριοι γνωρίζουν ότι είμαστε στη διάθεσή τους.
Κάθε επιθυμία τους, για μας είναι διαταγή...
και την εκτελούμε μετά χαράς!
Φρόντισα να ταϊζω τους νεαρούς όπως ακριβώς μου επιδείξατε...
ώστε να παράγουν γι΄ αυτό το μεγαλοπρεπές γαμήλιο γεύμα
τις πιο θεσπέσιες λιχουδιές!
Οι κοπέλες δεν αφόδευαν όλη μέρα, όπως διατάξατε.
΄Ετσι, σήμερα μπορούμε να σας προσφέρουμε αυτό!
Και ξεκινάμε μ΄ αυτό!
Αναβίωσε ο θεϊκός χαρακτήρας της τερατωδίας...
χάρη στα επαναλαμβανόμενα τελετουργικά.
Θα διαπιστώσετε ότι δεν έχετε ξαναφάει τόσο νόστιμο φαγητό!
Θα σας προικίσει με καινούρια δύναμη...
για να ανταποκριθείτε στην πρόκληση που σας περιμένει.
Φάε! Φάε, νυφούλα μου!
Πρέπει να πάρεις δυνάμεις! Τρώγε!
Πρέπει να πάρεις δυνάμεις για την πρώτη νύχτα του γάμου μας!
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από τα χνώτα που δε βρωμάνε!
Εύα!
Εύα, δεν αντέχω!
Κάν΄ το για την Παναγία.
Κάρλο! Βάλε τα δάχτυλα έτσι!
Πες ''Δεν μπορώ να φάω ρύζι'', με τα δάχτυλα έτσι.
Δεν μπορώ να φάω ρύζι.
Τότε, φάε σκατά!
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ τώρα...
αφορά τον διακεκριμένο Πρόεδρό μας.
Αφού τον ικανοποίησα...
έμεινα κατάπληκτη από το βίτσια ενός τόσο νεαρού άντρα.
Γούστα, που θα σας περιγράψω στη συνέχεια της ιστορίας μου.
΄Οταν απελευθερώθηκα από τη μητέρα μου...
γνώρισα όλες τις απολαύσεις της ζωής.
Η μαντάμ για την οποία εργαζ όμουν...
με γνώρισε μια μέρα στον κύριο που σας έλεγα.
Οι διαστροφές του θα σας φανούν ασυνήθιστες!
Η σκηνή εκτυλίχθηκε στο σπίτι του.
Με έβαλε σ΄ ένα σκοτεινό δωμάτιο...
όπου είδα έναν άντρα, ξαπλωμένο στο κρεβάτι...
και ένα φέρετρο, στη μέση του δωματίου.
''Κοιτάξτε μπροστά σας'', είπε ο ακόλαστος...
''Αυτός ο άντρας είναι στο νεκρικό κρεβάτι του.''
''Δε θα κλείσει, όμως, τα μάτια του...
αν δεν αποτίσει φόρο τιμής στο αντικείμενο της λατρείας του''
''Λατρεύω τον πισινό!''
''Παρότι πνέω τα λοίσθια, θέλω να φίλήσω έναν!''
''΄Οταν η ζωή θα εγκαταλείψει το κορμί μου...
εσείς θα με βάλετε στο φέρετρο..
θα με τυλίξετε με το σάβανο και κλείσετε το φέρετρο.''
''Η τελευταία μου επιθυμία...
είναι ν΄ ακολουθήσετε κατά γράμμα τις οδηγίες μου...
σχετικά με το μοναδικό αντικείμενο του πρόστυχου πόθου μου!''
''Ελάτε!'', συνέχισε με τρεμάμενη φωνή.
''Βιαστείτε! Είμαι στο κατώφλι του θανάτου!''
Τον πλησίασα, γύρισα και του έδειξα τον πισινό μου.
''Τι υπέροχος κώλος!'', φώναξε.
''Τώρα, μπορώ να πεθάνω! Δεν έχω ξαναδεί τόσο όμορφο κώλο!''
Τον χάιδεψε, τον άνοιξε...
έπαιξε μαζί του, τον φίλησε, σαν να είχε ξαναγεννηθεί!
΄Επειτα, με υποχρέωσε ν΄ αδειάσω τα έντερά μου...
και το έκανα, χωρίς την παραμικρή ντροπή!
''Τώρα μπορώ να πεθάνω!'', φώναξε στριφογυρίζοντας στο κρεβάτι.
''΄Ηγκηκεν η ώρα!'', είπε κι έβγαλε ένα βαθύ αναστεναγμό.
Το πέος του έγινε σκληρό...
΄Ελα!
Κατούρα με!
΄Ελα, γρήγορα!
Δεν μπορώ, δε μου ΄ρχονται!
Κατούρησε!
Τελείωσα.
Ο περιορισμός του έρωτα είναι ότι χρειάζ εσαι πάντα συνεργό!
Ο φίλος σου θα γνώριζ ε την ιδιαιτερότητα του ακόλαστου!
΄Ετσι, έγινε ταυτόχρονα, δράστης και θύμα!
Η αδελφή μου γνώριζ ε έναν υπάλληλο...
στο γραφείο του ελεγκτή.
΄Ηταν κοντός, πρόστυχος, με αποκρουστική φάτσα.
΄Εβαλε ένα δοχείο για δύο...
κάθισαν πλάτη με πλάτη και αφόδευσαν ταυτόχρονα.
Τ΄ ανακάτεψε με τα δάχτυλα και τα κατάπιε.
Η αδελφή μου, μού είπε ότι δεν του έφτασε αυτό.
΄Ηθελε να δει τον κώλο της για να εκσπερματώσει.
Πείτε μας, κυρία Μάτζι! Είχε ωραίο κώλο η αδελφή σας;
Θα κρίνετε μόνο από αυτό που θα σας πω, κύριε!
΄Ενας διάσημος ζωγράφος, που του είχαν παραγγείλει...
να ζωγραφίσει μια Αφροδίτη με ωραία οπίσθια...
της ζήτησε να γίνει το μοντέλο του...
αφού είχε δει όλους τους πισινούς της Ιταλίας!
Πείτε μου, πόσων ετών ήταν η αδελφή σας;
Δεκαπέντε!
Με βάζ ετε σε περιέργεια!
Γιατί δεν κάνετε ένα διαγωνισμό για τον καλύτερο πισινό;
θα το κάνω, κύριε! Είναι η ειδικότητά μου.
Εξοχότατε, δε σας λέει κάτι αυτή η ιδιάζουσα κατάσταση;
Λοιπόν;
-Κυρία Μάτζι, είστε έτοιμη; -΄Ενα λεπτό!
Ο σοδομισμός σημαίνει το θάνατο του ανθρώπινου είδους.
Αποδέχεται τα κοινωνικά στερεότυπα μόνο για να να τα καταρρίψει.
Υπάρχει κάτι πιο τερατώδες από το σοδομισμό.
Είναι η πράξη του Δήμιου!
Ναι, αλλά ο σοδομισμός μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές.
Νομίζω ότι υπάρχει τρόπος για να επαλαμβάνεται και η εκτέλεση.
Περάστε, κύριοι! ΄Ολα έτοιμα!
Σβήστε το φως!
Είναι το αριστούργημά μου!
΄Ενα λεπτό!
Πριν προχωρήσουμε, θέλω να κάνω μια πρόταση.
Ελάτε, πείτε μας!
Δεν έχουμε καθορίσει ακόμα το βραβείο που θα πάρει...
όποιος ή όποια έχει τον καλύτερο πισινό.
Ακούστε την πρότασή μου.
Εκείνος ή εκείνη με τον καλύτερο πισινό...
θα εκτελεσθεί αμέσως!
Σύμφωνοι!
Αφού δεν ξέρουμε ποιανού είναι ο κάθε κώλος...
μπορούμε να κρίνουμε αμερόληπτα.
-Εύστοχη παρατήρηση! -Ευχαριστώ, Εξοχότατε!
Αν ξέραμε ότι κοιτάζουμε ένα αγόρι και όχι ένα κορίτσι...
ίσως επηρέαζ ε τη λήψη της απόφασής μας.
Πρέπει να επίλέξουμε με απόλυτη ελευθερία!
Είναι μια πονηρή παγίδα, που θέλω ν΄ αποφύγω.
΄Οταν προτιμάς τους άντρες, δύσκολα αλλάζ εις προοπτική.
Οι διαφορές ανάμεσα σ΄ ένα αγόρι κι ένα κορίτσι είναι τεράστιες!
Είναι αδύνατο να προσέξεις κάτι κατώτερου του γούστου σου!
΄Οσο γι΄ αυτό...
Αν λέβουμε υπόψη τις ιστορίες που ακούσαμε...
μπορούμε να συμπεράνουμε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις...
ένα κορίτσι είναι προτιμότερο από ένα αγόρι.
Ας προσπαθήσουμε να είμαστε αντικειμενικοί.
΄Ενα λεπτό! Κύριοι, προσέξτε τις καμπύλες αυτού του πισινού.
Νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία!
Δούκα, με όλο το σεβασμό, θα ήθελα να εξετάσω καλύτερα...
έναν πισινό που μου έκανε εντύπωση.
-Φωτίστε αυτόν εδώ. -Πολύ ευχαρίστως!
Δε νομίζω ότι το βάρος αυτού του πισινού...
μπορεί να συγκριθεί με τη χάρη του πισινού που σας έδειξα πριν.
Κατά τη γνώμη μου, είναι ο πιο ωραίος κώλος μέσα στη βίλα!
Βέβαια, αυτή είναι απλώς η προσωπική μου άποψη...
και θα αποδεχθώ την άποψη της πλειοψηφίας.
Ψηφίζω κι εγώ υπέρ του Δούκα.
Κι εγώ δίνω την ψήφο μου στον υποψήφιο του Δούκα.
Αγαπητέ Πρόεδρε, τρεις ψήφοι προς μία.
Υποκλίνομαι στην πλειοψηφία...
αλλά επιθυμώ να ξεπαρθενιάσω το δικό μου υποψήφιο.
Δεκτό!
Φως!
Ας αποκαλύψουμε το μυστήριο!
Ο Φρανκίνο!
Πυρ!
Ηλίθιε!
Πώς μπόρεσες να πιστέψεις ότι θα σε σκοτώναμε;
Δεν ξέρεις ότι εμείς θέλουμε να σε σκοτώσουμε χίλιες φορές...
ως το τέλος της αιωνιότητας, αν έχει τέλος η αιωνιότητα.
Τώρα, θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία...
μ΄ ένα μυστηριώδη πελάτη.
Η διαστροφή του είχε σχέση με τις ιστορίες της κ. Καστέλι.
Αυτός ο άνδρας ήθελε μόνο γυναίκες...
που είχαν καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών.
΄Οσο πιο κοντά στο θάνατο ήταν...
τόσο περισσότερα πλήρωνε.
Τις επισκεπτόταν μετά την καταδικαστική απόφαση.
Χάρη στην υψηλή κοινωνική του θέση και την οικονομική άνεση...
δεν του ξέφευγε ούτε μία!
Δεν τις έπαιρνε έτσι απλά.
Επέμενε να βλέπει τα οπίσθιά τους...
και ν΄ αφοδεύουν μπροστά του.
΄Ηταν πεπεισμένος ότι τα πιο νόστιμα περιτώματα...
ήταν των γυναικών, που είχαν μόλις ακούσει...
την καταδίκη τους σε θάνατο.
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ
Υψηλότατε, είμαστε έτοιμοι!
Θέλουμε έναν υπέροχο γάμο.
Αρχίζουμε με τον Πρόεδρο!
Αλήθεια, δεν κρατιέμαι!
Πουτάνας γιοι!
Τι νεκροταφείο είναι αυτό;
Αυτά τα παράσιτα δεν κάνουν τίποτα για τη γιορτή μας!
Ουρλιάξτε από χαρά! Κάνετε ό,τι θέλετε!
Γελάστε!
Εμπρός, άχρηστοι! Δείξτε μας πόσο ευτυχισμένοι είστε!
Εμπρός, γελάστε!
Εσύ! Γιατί δε γελάς; Γιατί δεν τραγουδάς!
Γιατί δε σκάτε από τα γέλια;
Εσείς οι δύο! Τι κάνετε;
Εξοχότατε, σημειώστε τα ονόματά τους!
Δεσποινίδες, αφού σας αρέσει να κλαψουρίζ ετε...
θα σας κάνουμε να κλαίτε όλες τις υπόλοιπες μέρες της ζωής σας!
Τις λιγοστές μέρες σας!
Μεσιέ Ρουαγιάλ, δε θα έπρεπε να πληρώσετε το ενοίκιο;
Ασφαλώς, μεσιέ Ζουζούς!
Δε θα έπρεπε να πληρώσετε και το δικό μου ενοίκιο;
Για ποιο λόγο, μεσιέ Ζουζούς;
Επειδή δύο και δύο κάνουν τέσσερα κι εγώ δεν έχω μία!
-Πρέπει να βγάλετε χρήματα! -Και πώς θα τα βγάλω;
-Δουλεύοντας με τα χέρια σας! -Δεν ξέρω απ΄ αυτά!
-Να παίξετε μια κωμωδία! -Μα είναι δύσκολο αυτό!
Θα μπορούσατε να γράψετε κάτι... οτιδήποτε!
Τι κάνεις; Σοβαρολογείς τώρα;
Θα πάω να εκτελέσω ένα χρέος και θα γυρίσω κοντά σου.
Ο φίλος σου είναι εδώ, έτοιμος, όποτε τον θελήσεις.
Κύριε, ακούστε με, σας παρακαλώ!
-Τι θα μου κάνετε; -Θα το αποφασίσουμε αύριο.
Αύριο θα καθοριστούν πολλά πράγματα.
Ξέρω κάτι, που κανείς σας δεν ξέρει!
Κάποιος παραβαίνει τους κανονισμούς σας.
Η Γκρατσιέλα έχει μια φωτογραφία κάτω από το μαξίλάρι της.
Δώσε μου τη φωτογραφία.
-Δώσ΄ τη μου! -΄Οχι.
Δώσε μου τη φωτογραφία.
Μη μου κάνετε τίποτα...
και θα σας πω τι κάνουν η Εύα και η Αντονίσκα, κάθε νύχτα!
Παραβαίνουν τους νόμους σας.
Αγάπη μου!
΄Ωστε έτσι, πουτάνα!
Μη με σκοτώσετε! Θα σας πω κάτι που ξέρω!
Μίλα, βρομερή πουτάνα!
Κάθε βράδυ, ο ΄Ετζιο πηγαίνει στο δωμάτιο της μαύρης υπηρέτριας!
Αν θέλετε, μπορώ να σας πάω εκεί.
Εκεί είναι!
Κωλομπαράδες!
Μ΄ αηδιάζ εις!
Σούζι, Τζουλιάνα, Ιλιάνα, Τατιάνα, Σέρτζιο...
Αλμπέρτο...
Κλάουντιο, Κάρλο, Φράνκο, Τονίνο, Αντινίσκα, Ρενάτα...
Ντόρις, Φάτμαν...
Τζουλιάνα.
΄Οσοι άκουσαν τ΄ όνομά τους, θα φορέσουν γαλάζια κορδέλα.
Μπορείτε να φανταστείτε τι σας περιμένει.
Οι υπόλοιποι, αν συνεχίσουν να συνεργάζονται...
έχουν μια ελπίδα να επιστρέψουν στο Σαλό.
Τι σας κάναμε; Τι θέλετε να μας κάνετε;
Πολύ σύντομα, θα δείτε!
Θα καταλάβετε πόσο σοβαρά ήταν τα παραπτώματά σας!
Για να ξεκινήσω την αφήγησή μου...
επέλεξα ως πρωταγωνιστή αυτής της ιστορίας...
που εμφανίστηκε σε αρκετές από τις προηγούμενες ιστορίες.
Είναι ένας άντρας 40 ετών περίπου...
με ωραία κορμοστασιά και με τεράστο όργανο επιβήτορα.
Είναι ένας κύριος πολύ πλούσιος, πολύ ισχυρός, πολύ αυστηρός...
και πολύ βάναυσος.
Η καρδιά του είναι από πέτρα.
΄Εχει ένα σπίτι, λίγο έξω από το Μίλάνο...
που το χρησιμοποιεί μόνο για να ικανοποιεί τις επιθυμίες του.
Σε κάθε γιορτή του, έπρεπε να παρευρίσκονται 1 5 κοπέλες...
ηλικίας από 1 5 έως 1 7 ετών.
Αφού τις επέλεγε, έπρεπε να εμφανισθούν γυμνές μπροστά του.
Τις αγγίζ ει, τις χαϊδεύει, τις εξετάζ ει προσεκτικά...
και τις βάζ ει να αφοδεύσουν στο στόμα του...
αλλά δεν τα καταπίνει.
Μετά απ΄ αυτό το προκαταρκτικό τελετουργικό...
με μεγάλη σοβαρότητα, σημαδεύει τον ώμο κάθε μίας μ΄ ένα νούμερο
καίγοντας την τρυφερή σάρκα τους.
Μετά τα προκαταρκτικά, ανοίγει το παράθυρο...
τοποθετεί μια κοπέλα στο κέντρο του δωματίου...
σε θέση προσοχής, με το πρόσωπο προς το παράθυρο.
΄Επειτα, της δίνει μια κλωτσιά στον πισινό, τόσο δυνατή...
που η καημένη εκσφενδίζ εται στο δωμάτιο...
περνάει από το παράθυρο και χάνεται σε μια αποθήκη.
Ο ήρωάς μας, δε γνώριζ ε μόνο τον Νίτσε...
αλλά και τον Βισμάν.
Στην αποθήκη, ένας μασκοφόρος εκτελεστής...
με τα εμβλήματα του σατανά...
χειρίζ εται τα όργανα των βασανιστηρίων.
΄Οταν μπαίνουν όλες οι κοπέλες στην αποθήκη...
ο ήρωάς μας...
είναι κατά περίεργο τρόπο ερεθισμένος...
έπειτα από τόσες επαφές, χωρίς καμία εκσπερμάτωση.
Είναι ολόγυμνος και το πέος του προεξέχει απ΄ την κοίλιά του.
΄Ολα είναι έτοιμα.
΄Ολα τα μηχανήματα έχουν τεθεί σε λειτουργία.
Τα βασανιστήρια αρχίζουν όλα μαζί, ταυτόχρονα...
και προκαλούν τρομακτικά ουρλιαχτά.
Πάνω σ΄ ένα τεράστιο τροχό, με λεπίδες ξυραφιού...
δένει μια κοπέλα, για να τη γδάρει ζωντανή.
Σε μια άλλη, δένει στο αιδοίο της ένα ζωντανό αρουραίο.
Θεέ μου! Γιατί μας εγκατέλειψες;
Ουμπέρτο, έλα εδώ!
Μπράβο, πάντα έτοιμος!
Ουμπέρτο, έλα εδώ!
Τι κάνει ένας μπολσεβίκος, όταν βουτάει στην Ερυθρά Θάλασσα;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις τι κάνει ο μπολσεβίκος όταν βουτάει στην Ερυθρά Θάλασσα;
΄Οχι, πείτε μου!
Κάνει ''πλατς''!
-Ξέρεις να χορεύεις; -΄Οχι.
-Ας δοκιμάσουμε. -Εντάξει...
-Πώς το λένε το κορίτσι σου; -Μαργαρίτα.
ΤΕΛΟΣ